شرح کامل اخذ پذیرش در دوره‌های تخصص در رشته‌های علوم پزشکی

[ronak]

تعداد داوطلبان تحصیل در رشته‌های علوم پزشکی و به ویژه دوره‌های تخصص پزشکی در دانشگاه‌های آلمان قابل توجه است. میان سیستم آموزش عالی آلمان و ایران تفاوت‌هایی وجود دارد و این تفاوت‌ها در رشته‌های پزشکی حتی شامل نوع مدارک دانشگاهی و مقطع تحصیلی می‌شود. دکتر مسعود علمی در گفت و گو با دویچه وله از جزییات تحصیل در رشته‌های پزشکی در دانشگاه‌های آلمان و به ویژه ورود به دوره‌های تخصص پزشکی می‌گوید.



دویچه‏ وله: آقای دکتر علمی، اجازه بدهید گفت‏وگوی‏مان را با سوابق تحصیلی خود شما شروع کنیم. شما در چه رشته‏ای در ایران تحصیل کرده‏اید و از چه زمانی به آلمان آمده‏اید؟


مسعود علمی: من فارغ‏التحصیل پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران هستم. دکترای پزشکی عمومی‏ام را از آن‏جا گرفته‏ام. حدوداً یک سال پیش به آلمان آمده‏ام و در حال حاضر، در مقطع تخصص، در کشور آلمان مشغول تحصیل هستم.


مدرک دکترای پزشکی‏ای که شما از دانشگاه ایران گرفته‏اید، برای دانشگاه‏های آلمان قابل قبول بود که بخواهید مستقیم با دوره‏ی تخصص شروع کنید، یا باید احیاناً واحدهای تطبیقی می‏گذراندید؟


نخیر؛ نیازی به گذراندن واحدهای تطبیقی نبود. البته در خصوص این‏که آیا مدارک پزشکی ایران در آلمان قابل قبول هست یا نه و نیاز به واحدهای تطبیقی هست یا نیست و این‏که آیا امتحانی دارد یا نه، در بخش دیگری از صحبت‏های‏مان مفصل توضیح خواهم داد. ولی در خصوص سئوال شما، در این مورد خاص، نیازی به گذراندن واحدهای تطبیقی نبود.



اصولاً شرایط ورود به دوره‏های تخصص برای فارغ‏التحصیلان ایرانی که مایل هستند در آلمان، در رشته‏های علوم پزشکی، دوره‏ی تخصص بگذرانند چیست؟



طبق قوانین آلمان، قوانین مربوط به پزشکانی که تبعه‏ی اتحادیه‏ی اروپا نیستند و فارغ‏التحصیل پزشکی‏ عمومی از خارج از اتحادیه‏ی اروپا هستند، با قوانینی که شامل حال پزشکان آلمانی و پزشکان تبعه‏ی کشورهای اتحادیه‏ی اروپا می‏شود، متفاوت است.

برای پزشکان ایرانی‏ای که می‏خواهند در آلمان ادامه‏ی تحصیل بدهند، دو گزینه وجود دارد؛ یکی ادامه‏ی تحصیل در مقاطع تخصص بالینی یا کلینیکال در رشته‏های مختلف و دوم ادامه‏ی تحصیل در مقطع دکترا یا (PhD) در رشته‏های پایه‏ی علوم پزشکی در دانشگاه‏های مختلف آلمان است که هرکدام از آن‏ها شرایط خاص خود را دارد و سیستم ورود به آن متفاوت است.



می‏دانیم که در آلمان مدرکی که فارغ‏التحصیلان رشته‏های علوم پزشکی، چه دندان‏پزشکی و چه خود پزشکی عمومی، در نهایت می‏گیرند، برخلاف ایران، مدرک دکترا نیست، بلکه مدرکی معادل فوق‏لیسانس یا کارشناسی ارشد است و گرفتن مدرک پی‏اچ‏دی همانند تحصیل در مقطع دکترا در سایر رشته‌هاست. ولی بسیاری از داوطلبان تحصیل در رشته‏های پزشکی که از ایران فارغ‏التحصیل شده‏اند، علاقه دارند تخصصی در دانشگاه‏های آلمان بگیرند. مثلاً در ایران پزشک عمومی بوده‏اند و الان می‏خواهند وارد دوره‏ی تخصص قلب و عروق و… بشوند که فکر می‏کنم این همان دوران پزشکی بالینی یا کلینیکال باشد که به آن اشاره کردید. شرایط برای ورود به این دوره‏ها چیست؟ چه مدارکی لازم است و احیاناً باید به کجا مراجعه کنند؟ مستقیم باید به دانشگاه مراجعه کنند و یا به یک کلینیک یا پروفسور؟



در این ارتباط چند مسئله اهمیت پیدا می‏کند. سئوالی که بسیاری از همکاران مطرح می‏کنند، این است که آیا بین فارغ‏التحصیل یکی از شعبه‏های دانشگاه آزاد با فارغ‏التحصیل دانشگاه سراسری تفاوتی هست یا نه. که باید گفت در این زمینه تفاوتی وجود ندارد. یعنی پزشکی که در ایران چه از دانشگاه آزاد و چه از دانشگاه سراسری فارغ‏التحصیل شده باشد، در هر دو صورت، می‏تواند برای ورود به دوره‏های تخصصی در آلمان اقدام کند.

اما این‏که چه شرایطی وجود دارد؛ اولاً پزشک باید آن‏جا مدرک کامل فارغ‏التحصیلی داشته باشد، اجازه‏ی طبابت یا اجازه‏ی پزشکی از وزارت بهداشت ایران داشته باشد و عضو سازمان نظام پزشکی ایران باشد. یعنی داشتن شماره‏، مهر و عضویت در سازمان نظام پزشکی ایران لازم است. با توجه به این‏که دوره‏های تخصص پزشکی در آلمان، برخلاف رشته‏های علوم پایه‏ی پزشکی به زبان آلمانی است و نه به زبان انگلیسی، آشنایی با زبان آلمانی لازم و ضروری است. در آلمان، در مقطع دکترا و پی‏اچ‏‏دی علوم پزشکی، امکان تحصیل به هر دو زبان آلمانی و انگیسی وجود دارد. اما در مقطع تخصص پزشکی، در کشور آلمان فقط و فقط به زبان آلمانی می‌توان تحصیل کرد.



آشنایی به زبان آلمانی، در چه سطحی برای یک پزشک لازم است؟



سطح زبان لازم برای ورود به دوره‏ی تخصص پزشکی سطح "B2" است. منتها این سطحی است که در نهایت برای گرفتن تمام مدارک لازم، ضروری است. در شروع کار، یعنی پزشک وقتی می‏خواهد تماس و ارتباط‏ خود را با بیمارستان‏ها و کلینیک‏ها شروع کند و از یک بیمارستان یا کلینیک پذیرش بگیرد، لازم نیست حتما مدرک "B2" داشته باشد. می‏تواند با سطح زبان پایین‏تر آلمانی هم این کار را شروع کند که در جای دیگری کامل به آن خواهم پرداخت.



یک پزشک وقتی می‏خواهد وارد سیستم تخصص این‏جا بشود، باید چند مرحله را طی کند و چند کار را انجام دهد. مرحله‏ی اول گرفتن پذیرش از یک بیمارستان یا کلینیک است. یعنی یک پزشک متخصص و پروفسوری که بر اساس قوانین آلمان، اجازه‏ی گرفتن دستیار یا رزیدنت را دارد، باید حاضر شود ایشان را به عنوان دستیار یا رزیدنت خود، در کلینیک، بیمارستان و یا مطب خود بپذیرد. به این ترتیب، اولین مرحله، گرفتن پذیرش از پروفسور یا استاد مربوطه در یک کلینیک یا بیمارستان است.



منتها این شرط کافی نیست. یعنی یک پزشک ایرانی وقتی می‏خواهد به آلمان بیاید و وارد سیستم تخصصی این‏جا بشود، علاوه بر این‏که باید از کلینیک یا بیمارستان پذیرش بگیرد و این مدرک را در دست داشته باشد، باید دو مرحله‏ی مهم دیگر را هم طی کند.



یک مرحله‏ی آن، گرفتن اجازه‏ی کار طبابت یا اجازه‏ی کار پزشکی در آن بیمارستان و کلینیک خاص است. یعنی باید به اداره‏ی مربوطه در آن ایالت مراجعه کند. همان‏طور که می‏دانید، سیستم آلمان، سیستم فدرال است. ۱۶ ایالت یا "بوندس‏لند" وجود دارد که بعضی از قوانین در این ایالت‏ها مشترک است و بعضی از آن‏ها متفاوت است. یک پزشک بعد از این‏که از آن بیمارستان یا کلینیک پذیرش را گرفت، باید از اداره‏ی صادرکننده‏ی مجوز طبابت یا پزشکی بابت اشتغال به کار پزشکی در آلمان هم مجوز بگیرد.



سیستم تخصص در آلمان، علاوه بر تحصیل، کار هم هست. یعنی وقتی یک پزشک ایرانی می‏خواهد وارد سیستم تخصص در آلمان ‏شود، تحصیل و کار در کنار هم است. پس مثل سیستم دانشجویی نیست که فقط همان پذیرش از دانشگاه یا پذیرش از بیمارستان یا کلینیک دانشگاهی و یا غیردانشگاهی کافی باشد. نه؛ این قدم اول کار است. قدم دوم گرفتن مجوز طبابت یا پزشکی از اداره‏ی صادرکننده‏ در آن ایالت است که اصطلاحاً به آن "Berufserlaubnis " می‏گویند.



قدم سوم، بعد از گرفتن این دو مدرک، مراجعه به اداره‏ی کاری آن شهری است که بیمارستان یا کلینیک در آن‏جا واقع شده و گرفتن اجازه‏ی کار، یعنی "Arbeitserlaubnis" است. بعد از این‏که پزشک ایرانی، هرسه‏ی این مدارک را تهیه کرد، با دردست داشتن آنها، یعنی پذیرش از بیمارستان یا کلینیک، اجازه‏ی کار پزشکی (Berufserlaubnis) و اجازه‏ی کار از اداره‏ی کار آن شهر (Arbeitserlaubnis)، به سفارت آلمان در ایران و یا در کشور دیگری که سکونت دارد مراجعه می‏کند و از آن‏ طریق درخواست ویزا می‏کند.

---

یعنی غیر از پیدا کردن استاد راهنما، داوطلبان باید برای گرفتن اجازه‏ی طبابت و اجازه‏ی کار هم از ایران اقدام کنند و با داشتن این مدارک، تازه برای گرفتن ویزا اقدام نمایند.



دقیقاً. یعنی اگر پزشکی فقط از بیمارستان و یا کلینیک پذیرش داشته باشد، ولی اجازه‏ی طبابت و یا کار پزشکی و همین‏طور اجازه‏ی کار نداشته باشد، سفارت آلمان به او ویزا بابت آمدن به آلمان و شروع کردن دوره‏ی تخصص را نخواهد داد.



سئوالی که این‏جا پیش می‏آید، مخصوصاً برای کسانی که از ایران می‏خواهند اقدام کنند، همان قدم اولی است که به آن اشاره کردید و آن پیدا کردن پروفسوری است که حاضر باشد دستیار و یا رزیدنتی را بپذیرد برای این‏که این دوره‏ی تخصص را با او بگذراند. افرادی که در ایران هستند، چطور می‏توانند یک پروفسور را در آلمان پیدا کنند؟



در سیستم پزشکی آلمان، یک پزشک می‏تواند دوره‏ی تخصص خود را در انواع مختلف بیمارستان‏ها طی کند. ما چندین نوع بیمارستان در آلمان داریم؛ از جمله بیمارستان‏های دانشگاهی (Universitätsklinikum) که بیمارستان‏هایی هستند که مستقیماً در تملک دانشگاه‏ها هستند و زیر نظر دانشگاه اداره می‏شوند. دوم بیمارستان‏های آموزشی آکادمیک (Akademisches Lehrkrankenhaus) هستند. این‏ها بیمارستان‏هایی هستند که مستقیماً در تملک دانشگاه نیستند، ولی با دانشگاه همکاری آموزشی دارند و با دانشگاه کار آموزشی انجام می‏دهند. یعنی دانشگاه‏ها، دانشجوهای خود را برای طی دوره‏های عملی، در طی مدت تحصیل پزشکی یا تحصیل مقاطع تخصصی، به این بیمارستان‏ها می‏فرستند. این بیمارستان‏ها که می‏توانیم از آن‏ها به عنوان بیمارستان‏های آموزشی نام ببریم، با بیمارستان‏های دانشگاهی فرق دارند. تفاوت‏شان هم در این است که مستقیماً زیر نظر دانشگاه‏ها اداره نمی‏شوند و در تملک دانشگاه نیستند، ولی با دانشگاه‏ها کار می‏کنند و همکاری آموزشی دارند. در سربرگ‏های‏شان هم اسم آن دانشگاه را می‏آورند. نوع سوم بیمارستان‏های خصوصی (Privat) هستند که خود این‏ها هم انواع و اقسام دارند. بیمارستان‏هایی که در تملک شهرداری‏ها هستند، بیمارستان‏هایی که در تملک کلیساها و نهادهای مذهبی هستند و یا بیمارستان‏هایی که کاملاً خصوصی‏اند و زیر نظر بخش خصوصی اداره می‏شوند.



در خصوص سئوال شما، اولین نکته‏ی مهمی که یک پزشک ایرانی باید به آن توجه کند، این است که بعد از این‏که دوره‏ی تخصص‏تان را در آلمان تمام کردید، اگر تمایل داشته باشید که به ایران برگردید و بخواهید که آن‏جا مدرک تخصصی صادره از آلمان شما ارزش‏یابی شود و مورد تایید قرار بگیرد، حتماً و حتماً مدرک شما باید از بیمارستان دانشگاهی (Universitätsklinikum) باشد. بر اساس قوانین جاری وزارت بهداشت ایران، مدارک تخصصی صادره از آلمان، تنها در صورتی قابل ارزش‏یابی خواهد بود که آن پزشک دوره‏ی تخصص خود را از یک بیمارستان دانشگاهی یا (Universitätsklinikum) گذرانده باشد. لیست دانشگاه‏های معتبر هم در سایت وزارت بهداشت ایران وجود دارد.

---

دویچه‏ وله: آقای دکتر علمی، برخی از فارغ‏التحصیلان دانشگاه‏های واقع در شرق اروپا، که برای مثال دوره‏ی تخصص خود را رشته‏ی دندان‏پزشکی گذرانده‏اند، وقتی برای ارزش‏یابی مدرک تخصصی‏شان به ایران بازمی‌گردند، مجبورند واحدهای تطبیقی را بگذرانند، به‏خاطر این‏که به طور نمونه ممکن است مدرک تخصصی‏شان از دانشگاهی در رومانی، در سطح مدرک تخصصی دانشگاه‏های ایران نباشد. شرایط در ارتباط با دانشگاه‏های آلمان چگونه است؟ آیا کسی که در آلمان دوره‏ی تخصصی خود را گذرانده و فارغ‏التحصیل شده است، بعد از ارزش‏یابی مدارک، می‏تواند مستقیماً به عنوان متخصص در آن رشته‏ی خاص کار کند یا این‏که باید واحدهای تطبیقی بگذراند؟



مسعود علمی: شرایطی که به آن اشاره کردید، قوانین قبلی ارزش‏یابی مدارک تحصیلی فارغ‏التحصیلان رشته‏ی پزشکی در کشورهای دیگر است. بر اساس جدید‏ترین قانون ارزش‏یابی وزارت بهداشت، برای کسانی که دوره‏های تخصصی خود را در خارج از کشور طی کرده‏اند (که آیین‏نامه‏ی آن در سایت مرکز خدمات وزارت بهداشت موجود است)، نحوه‏ی ارزش‏یابی به این صورت است که دیگر آن دوره‏های تکمیلی وجود ندارند.


اگر پزشکی دوره‏ی تخصص‏اش را در یکی از کشورهای امریکا، کانادا و یا انگلستان گذرانده باشد و بورد تخصصی آن کشور را داشته باشد، مدرک پزشکی‏اش در ایران، بدون هیچ امتحانی ارزش‏یابی می‏شود، مورد تأیید قرار می‏گیرد و می‏تواند به عنوان متخصص کار کند.



اگر پزشکی فارغ‏التحصیل دوره‏ی تخصص از یکی از پنج کشور آلمان، اتریش، سوییس، بلژیک و فرانسه باشد، نحوه‏ی ارزش‏یابی مدرک وی به این صورت خواهد بود که وقتی پزشک دوره‏ی تخصص‏اش را تمام کرد، اگر علاقه‌مند بود در ایران به عنوان متخصص کار کند، به اداره‏ی ارزش‏یابی مدارک فارغ‏التحصیلان خارج از کشور وزارت بهداشت مراجعه می‏کند و در آن‏جا درخواست‏اش و مدارک لازم را ارائه می‏دهد. وزارت بهداشت ایشان را به یکی از دانشگاه‏های علوم پزشکی ایران معرفی می‏کند.



معمولاً دانش‌آموختگان به دانشگاه علوم پزشکی تهران یا شهید بهشتی و گاهی هم به دانشگاه‏های معتبر علوم پزشکی شهرستان‏ها معرفی می‏شوند. این شخص به گروه تخصصی مربوط به رشته‏ی تخصصی‏اش در دانشگاه علوم پزشکی برای ارزش‏یابی مدارک‌اش مراجعه می‌کند. رییس بخش تخصصی و پزشکان متخصصی که آن‏جا هستند، ایشان را ارزش‏یابی می‏کنند.



ارزش‏یابی به این صورت است که معمولاً به آن‏ها می‏گویند باید چند روز یا چند هفته‏ای در بخش حضور داشته باشند، از آن‏ها سئوال‏های علمی می‏پرسند، مصاحبه‏های شفاهی می‏کنند، از برخی افراد امتحانات کتبی هم می‏گیرند و کار عملی ایشان را هم در بخش می‏بینند. در نهایت، نتیجه‏ی این ارزش‏یابی را به صورت مکتوب به وزارت بهداشت گزارش می‏کنند.



اگر نتیجه‏ی ارزش‏یابی این پزشک در آن بیمارستان و مرکز تخصصی مثبت باشد و از دید آن گروه تخصصی، ایشان صلاحیت علمی و عملی کافی برای اشتغال به حرفه‏ی پزشکی در آن تخصص را در ایران داشته باشد و آن گروه آموزشی این مسئله را تایید کند، ایشان اجازه پیدا می‏کند که در امتحان "پربورد" تخصصی ایران شرکت کند. اگر فرد متقاضی توانست در امتحان پربورد تخصص قبول بشود، در آن صورت، به عنوان یک پزشک متخصص اجازه دارد در ایران کار کند

---

قبلاً این‏طور نبود. در گذشته پزشکان ارزش‏یابی می‏شدند، اگر سواد علمی یا صلاحیت عملی کافی نداشتند، ممکن بود برای‏شان دوره‏های تکمیلی بگذارند. یعنی بسته به ارزش‏یا‏بی‏ای که می‏شدند، به آن‏ها می‏گفتند که مثلاً الان سطح سواد علمی شما در حد رزیدنت سال یک، سال دو یا سال سه است و باید شش ماه، یک سال، دو سال یا در برخی موارد بیشتر، دوره‏ی تکمیلی در این رشته‏ی تخصصی در یکی از دانشگاه‏های علوم پزشکی ایران بگذرانید و بعد از آن اجازه دارید که در امتحان پربورد شرکت کنید.



الان با قوانین فعلی و جدید وزارت بهداشت، آن دوره‏های تکمیلی کامل حذف شده است. یعنی هیچ پزشک فارغ‏التحصیل خارج از کشور، در ایران برای دوره‏های تکمیلی معرفی نمی‏شود. یا پزشک صلاحیت کافی دارد که در نتیجه ارزش‏یابی‏اش مثبت است و به امتحان پربورد تخصصی معرفی می‏شود و باید آن امتحان را ‏بگذراند تا بتواند به عنوان پزشک متخصص در ایران کار کند و یا پزشک در امتحان ارزش‏‏یابی یا امتحان پربورد رد می‏شود که نمی‏تواند کار تخصصی بکند؛ اما دیگر آن دوره‏های تکمیلی وجود ندارند.



اگر پزشکی فارغ‏التحصیل از کشورهای دیگر، به جز هشت کشوری که نام بردم، باشد، در آن صورت این پزشک به سه‏ مرکز تخصصی در ایران معرفی می‏شود. یعنی باید برود در سه دانشگاه علوم پزشکی کشور، در سه گروه تخصصی ارزش‏یابی شود و اگر هر سه، ایشان را به عنوان پزشک دارای صلاحیت ارزش‏یابی کردند و در هر سه مرکز موفق بود، در آن صورت، به پربورد معرفی می‏شود و بعد از موفقیت در پربورد و آزمون تخصصی، می‏تواند در ایران کار پزشکی بکند.



دوره‏های تخصصی در دانشگاه‏های آلمان زمان مشخصی دارد یا بسته به نوع رشته و کار تفاوت دارد؟



حداقل طول دوره‏ی تخصص در آلمان مشخص است. در هر دوره‏ی تخصصی، یک زمان مشخص و ثابتی وجود دارد که در سراسر آلمان هم یک‏سان است، یعنی جزو قوانین فدرال است و ارتباطی به ایالت مشخصی ندارد. معمولاً دوره‏های تخصص بالینی یا کلینیکال در آلمان، پنج یا شش ساله هستند؛ بسته به رشته‏ی تخصصی، بعضی رشته‏ها پنج ساله و برخی دیگر شش ساله هستند. یکی دو تا رشته وجود دارند که دوره‏ی تخصصی‏شان چهارساله است که آن‏ها هم مشخص و ثابت هستند. ولی اکثر رشته‏های تخصصی در آلمان، دوره‏های پنج یا شش ساله دارند. طول برخی دوره‏های تخصصی در آلمان، مقداری با ایران متفاوت است. به عنوان مثال، طول دوره‏ی تخصص رشته‏ی رادیولوژی در ایران چهار ساله است، ولی در آلمان پنج سال، یعنی ۶۰ ماهه است.



در ضمن تفاوت دیگری که وجود دارد، این است که بعضی از رشته‏هایی که در ایران به عنوان فوق‏تخصص محسوب می‏شوند، در آلمان تخصص به حساب می‌آیند. برای نمونه، بعضی از فوق‏تخصص‏های داخلی را می‏توان نام برد. در ایران شما اگر بخواهید نفرولوژی یا کلیه بخوانید و فوق‏تخصص کلیه بگیرید، نمی‏توانید از ابتدا با نفرولوژی یا کلیه شروع کنید. ابتدا باید تخصص داخلی بگیرید، بعد به عنوان فوق‏تخصص، می‏روید فوق تخصص کلیه یا نفرولوژی می‏گیرید. ولی در آلمان، رشته‏هایی مانند نفرولوژی یا کلیه، رشته‏هایی مانند گوارش و کبد (گاسترو انترولوژی) به عنوان یک تخصص محسوب می‏شوند. یعنی پزشک از همان ابتدا، با تخصص کلیه یا ریه شروع می‏کند. پس یک سری از رشته‏هایی که در ایران فوق‏تخصص محسوب می‏شوند، در آلمان و به طور کلی در سیستم کشورهای اتحادیه‏ی‏ اروپا، به عنوان دوره‏های تخصصی محسوب می‏شوند.



شما در وب‏سایت‏تان، نسبت به وجود افراد سودجویی هشدار داده‏اید که احیاناً اطلاعات نادرستی در زمینه‏ی شرایط ورود به دوره‌های تخصص در رشته‌های پزشکی منتشر می‏کنند. منظورتان از این افراد سودجو چه کسانی است؟



متأسفانه با توجه به اشتیاق زیادی که پزشکان ایرانی به ویژه در دو سه سال اخیر به ادامه‏ی تحصیل در خارج از کشور و به خصوص در آلمان دارند، تعدادی از افراد سودجو که فاقد اطلاعات و صلاحیت کافی هستند و هیچ مجوز فعالیت قانونی هم از هیچ مرجعی در ایران ندارند، تحت عنوان مؤسسات و شرکت‏های خدماتی مختلف، تبلیغات وسیعی از طریق اینترنت و ارسال اس‏ام‏اس به پزشک‏ها راه انداخته‏اند و مدعی می‌شوند که می‌توانند در رشته‏های مختلف تخصصی در آلمان پذیرش بگیرند.



آنها معمولاً در تبلیغات‏شان به رشته‏هایی اشاره می‏کنند که پزشک‏ها بیشتر به آن تمایل و گرایش دارند: رشته‏هایی مانند رادیولوژی، قلب، کاردیولوژی، دراماتولوژی (پوست) و… این اشخاص ادعا می‏کنند که ما می‏توانیم خیلی فوری و سریع، به صورت صددرصد قطعی، بدون هیچ‏گونه مصاحبه‏ای و با حقوق چندهزار یورویی، برای شما پذیرش بگیریم. حتی بعضی‏ها کار را به جایی رسانده‏اند که پیشنهادشان را به مزایده می‏گذارند. یعنی در تبلیغات‏شان اعلام می‏کنند که ما فرصت‏هایی داریم و این فرصت‏ها را به بالاترین پیشنهاد واگذار می‏کنیم. بعد هم مبالغ کلانی، چندین هزار یورو، در حد ۲۰ میلیون تومان، ۳۰ میلیون‏ تومان، بابت این قضیه از پزشک‏ها طلب می‏کنند.



متأسفانه با توجه به گرایشی که در پزشکان وجود دارد و با توجه به این‏که خیلی از پزشکان اطلاعات کافی ندارند و منابع اطلاعاتی‏ در این زمینه، به زبان فارسی محدود است، زمینه‌ی چنین سودجویی‏هایی ایجاد می‏شود. خیلی از پزشک‏ها، زمانی که می‏خواهند شرایط ورود به تخصص پزشکی در آلمان را بررسی کنند، هنوز با زبان آلمانی آشنا نیستند. بنابراین نمی‏توانند از اطلاعاتی که در این زمینه، در وب‏سایت‏های آلمانی هست، استفاده کنند.



بعضی از این افراد، ادعاهای عجیب و غریبی را مطرح می‏کنند که دو نمونه‏ی آن را توضیح داده‏ام. به عنوان مثال، بعضی از این افراد در تبلیغات‏شان می‏نویسند: «ما قادر هستیم که طول دوره‏ی تخصصی پزشک‏ها را حداقل یک‏سال کوتاه کنیم.» این ادعا، واقعاً ادعای خنده‏داری است. چون همان‏طور که توضیح دادم، حداقل طول دوره‏ی تخصصی در کشور آلمان، در تمام ایالت‏ها، ثابت و مشخص است و هیچ‏کسی نمی‏تواند آن را کوتاه کند.



یا نمونه‏ی دیگر اینکه مثلا شرکتی در تبلیغات اینترنتی خودش، به‏دروغ می‏نویسد که «آلمان یکی از کشورهایی است که بعد از اتمام دوره‏ی تخصص پزشکی، بدون هیچ‏گونه ارزش‏یابی، مدارک‏اش تأیید می‏شود و نیاز به نگرانی در مورد تأیید مدرک نیست». در حالی که همان‏طور که پیش از این توضیح دادم و با مراجعه به سایت وزرات بهداشت و مطالعه‏ی آیین‏نامه و جزییات دقیق آن هم می‏بینیم که این‏طور نیست. مدارک تخصصی صادر شده از آلمان هم نیاز به ارزش‏یابی دارد. مراحل ارزش‏یابی‏ای که توضیح دادم و در آن آیین‏نامه هم آمده است را باید طی کرد و شرط آن هم این است که پذیرش حتماً از کلینیک دانشگاهی (Uniklinikum) باشد و نه از کلینیک‏های آموزشی یا خصوصی. در آن صورت، بعد از طی همه‏ی این مراحل، مدرک تخصصی پزشکی صادر شده از آلمان، مورد ارزش‏یابی قرار می‌گیرد و شخص می‏تواند در ایران کار پزشکی بکند.

---

تفاوت عمده در تحصیل در رشته پزشکی در آلمان و ایران، در نوع مدرک و مقطع تحصیلی است. در حالی که رشته پزشکی در ایران به صورت یک مرحله‌ای، پس از قبولی در کنکور سراسری تا اتمام دوران تحصیل و دریافت مدرک دکترای پزشکی تعیین شده است، در آلمان دوره تحصیل در رشته پزشکی معادل کارشناسی ارشد پیوسته (Staatsexsamen) محسوب می‌شود.


دوره تحصیل در رشته پزشکی عمومی در آلمان، غالبا ۱۲ نیم سال تحصیلی (معادل شش سال) خواهد بود. دوره کارشناسی ارشد پیوسته در رشته دامپزشکی غالبا ۱۱ نیم سال و در رشته دندان‌پزشکی ۱۰ ترم را شامل می‌شود. دانش‌آموختگان پس از اتمام دوران تحصیل و قبولی در امتحانات پایانی، با مدرک کارشناسی ارشد اجازه کار خواهند داشت. نوع مدرک و مقطع تحصیلی ذکر شده، شامل رشته‌های دامپزشکی و دندان‌پزشکی نیز می‌شود.


مراحل پذیرش در رشته پزشکی


برخلاف رشته‌های غیرپزشکی که روند پذیرش (در صورت عضویت دانشگاه در اونی اسیست) از طریق اونی اسیست انجام می‌شود، پذیرش در رشته‌های پزشکی متفاوت است. تصمیم‌گیری در این زمینه با دانشگاه است.


افرادی که با قبولی در دوره‌های روزانه و شبانه دانشگاه‌های سراسری و یا مدارک دانشگاهی در رشته‌های غیرمرتبط اقدام می‌کنند، می‌بایست پس از دریافت پذیرش در دوره یک‌ساله کالج و سپری کردن این دوره، از طریق مرکز توزیع سهمیه‌های دانشگاهی (ZFS) اقدام نمایند.


اما برخی از دانشگاه‌ها مانند دانشگاه بن، مدارک تحصیلی دانشجویان خارجی را در صورت داشتن مدرک قبولی در دانشگاه سراسری و یا مدرک کارشناسی از دانشگاه آزاد، مستقیم و بدون واسطه بررسی خواهند کرد. راه سومی نیز وجود دارد و آن ارسال مدارک به اونی اسیست است. مانند رشته‌های غیرپزشکی، این مرکز اقدام به پذیرش خواهد کرد و نتیجه را به صورت کتبی به اطلاع داوطلب خواهد رساند.


پذیرش در دوره دکترا در رشته‌های پزشکی


دانش‌آموختگان رشته پزشکی پس از اتمام تحصیل به اختیار خود می‌توانند در مقطع دکترا تحصیل کنند. این تصمیم اما شخصی است و دریافت پروانه پزشکی با مدرک کارشناسی‌ارشد صورت می‌گیرد.


دوره دکترا در رشته پزشکی، مانند سایر رشته‌های غیرپزشکی در آلمان برگزار می‌شود. این بدان معناست که شخص داوطلب با انتخاب موضوع و پس از موافقت استاد راهنما با طرح رساله‌، شروع به تحقیق خواهد کرد. پس از نوشتن رساله دکترا و قبولی در آزمون شفاعی، مدرک دکترا به دانشجو اعطا می‌شود.


پذیرش در دوره‌های تخصص


تحصیل در دوره‌های تخصص پزشکی در آلمان نیز با روال معمول در ایران تفاوت دارد. ورود به این دوره نه از طریق کنکور، بلکه با موافقت استاد راهنما که در این مورد خود یک پزشک متخصص است، صورت می‌پذیرد. این دوره در کلینیک و تحت نظارت پزشک متخصص برگزار می‌شود.


بنا به اطلاعات منتشر شده توسط مرکز تبادلات آکادمیک آلمان (DAAD) داوطلبان گذراندن دوره تخصص پزشکی بایستی پس از موافقت استاد راهنما، برای دریافت اجازه کار اقدام نمایند.


امکان تحصیل در رشته پزشکی در ۲۶ دانشگاه در آلمان وجود دارد که در این بین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد. دانشگاه بن، هامبورگ، گیسن، دانشگاه گوته در فرانکفورت، دانشگاه صنعتی درسدن، دانشگاه مونیخ، آخن، مونستر، وورسبروگ، ماگدبورگ، گوتینگن، کیل، لوبک، دانشگاه آزاد برلین، دوسلدورف، زاربروکن، فرایبورگ و ارلانگن.

---

رشته دندان‌پزشکی در دانشگاه‌های آلمان همانند رشته‌های پزشکی، دامپزشکی و داروسازی در مقطع کارشناسی ارشد پیوسته ارائه می‌شود. علاقه‌مندان به دریافت مدرک دکترا، همانند سایر دانشجویان رشته‌های غیرپزشکی، پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد، با انتخاب موضوع و پذیرش آن توسط استاد راهنما، به تحصیل در مقطع دکترا مشغول می‌شوند. اما برای اجازه کار مدرک کارشناسی ارشد کفایت می‌کند.


مراحل تحصیل در رشته دندان‌پزشکی


طول دوران تحصیل در رشته دندان‌پزشکی ۱۰ نیم سال تحصیلی در نظر گرفته شده است. تحصیل در این رشته را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد. بخش اول که پنج ترم اول را شامل می‌شود، به دوره پیش از ورود به مراکز درمانی اطلاق می‌شود.


در این مرحله دانشجویان با مبانی علوم پایه، همچون فیزیک، شیمی و زیست‌شناسی و جانورشناسی آشنا می‌شوند و در دو نوبت امتحان نیز شرکت می‌کنند. مرحله اول امتحانات پس از ترم دوم تحصیلی و شامل مبانی علوم پایه می‌شود.


مرحله دوم امتحانات، پس از نیم سال پنجم تحصیلی و در ارتباط با واحدهای تخصصی دندان‌پزشکی است. دانشجویان پس از پشت سر گذاشتن این دو مرحله از امتحانات وارد دوره دوم تحصیل خواهند شد که به دوره حضور در کلینیک و مراکز درمانی اطلاق می‌شود. در این دوره، دانشجویان در مراکز درمانی به گذراندن دوره‌های کارآموزی و آشنایی بیشتر با مبانی تخصصی رشته دندان‌پزشکی مشغول می‌شوند. پس از گذراندن این دوره، مرحله پایانی امتحانات که در در دوره‌ای شش ماهه برگزار می‌شود، آغاز خواهدشد


از جمله سایر دانشگاه‌هایی که تحصیل در رشته دندانپزشکی در آن‌ها امکان‌پذیر است، می‌توان به این‌ها اشاره کرد: دانشگاه هامبورگ، دانشگاه گیسن، دانشگاه گوتینگن، دانشگاه دوسلدورف، دانشگاه مونستر، دانشگاه آخن، دانشگاه بن، دانشگاه ماینس، دانشگاه فرانکفورت، دانشگاه زاربروگن، دانشگاه فرایبورگ، دانشگاه مونیخ، دانشگاه ارلانگن، دانشگاه اولم و دانشگاه وورسبورگ.

[support]

لطفا لینک منبع را درج فرمایید
در مورد حساسیت بعضی افراد به اینگونه نوشته ها و برداشت این افراد از توهین به جامعه فخیم ، پر از دانش پزشکی ایران که مطلع هستید خانم روناک ؟

[ronak]

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.

البته اصل مقاله متعلق به دویچه‏ وله است.از یاداوری شما support عزیز هم سپاسگزارم.

[dr-irani]

بنده خودم با تعدادی از دوستان سابق مشغول به تحصیل در آلمان صحبت کردم تا از صحت و سقم اطلاعات موجود در خصوص تحصیل در دوره های تخصص در آلمان مطلع شوم. متاسفانه در وب سایت آقای دکتر علمی مواردی بود و هست که قضیه را تا حد یک بگیر و بکش شخصی با یکی دو نفر از فعالین این عرصه پایین آورده اند در حالی که خود ایشان هم از همین طریق به آلمان رفته اند و نکته مهم تر که کمی شک برانگیز است:
آقای دکتر علمی در حال حاضر خود را دانشجوی تخصص رادیولوژی معرفی میکند در حالی که ایشان در حال تحصیل در دوره دکترای تخصصی شیمی می باشند (اگر غیر این است مستندات خود را نشان دهند)دوم اینکه ایشان هیچ کجا نامی از دانشگاهی که در حال تحصیل هستند نبرده و از اعلام آن هم طفره می روند. سوم اینکه در حال حاضر تعدادی از این افراد و موسساتی که ایشان به آنها اتهام زده است از ایشان شکایت کرده اند اما ایشان اصلاً به ایران نمی آیند تا در دادگاه صالحه پوزه این شیادان!! را به خاک بمالد!
و...
کمی با دید بازدتری تصمیم بگیریم. ما تحصیلکرده ایم.!

[bijan]

سلام من رزیدنت سال اول اطفال دندانپزشکی هستم. طرح نرفتم و بلافاصله قبول شدم. خیلی دوست دارم به آلمان مهاجرت کنم ولی هیچ اطلاعات دقیقی از پذیرش دندانپزشکان ایرانی در آلمان پیدا نکردم. لطفا راهنماییم کنید ایا بباید امتحان بدیم؟ اگه اره تئوری یا عملی؟ مدرک زبان میخاد؟ کلا شرایط رفتن چجوریه. ممنون از کمکهاتون

[leilimaryam]

سلام.من دانشجو سال 5 پزشکی در کشور بلاروس هستم .سیستم پزشکی اینجا 6سالس.. سال دیگه  بعد از اتمام دوره پزشکی عمومی برای تخصص میخوام برم المان.زبان المانی بلدم در سطح ب1.من مطالبی که تو سایت شما ارائه شده رو خوندم.لطف کنین بگین 1.من چه طور میتوانم با یک پروفسور یا بیمارستان واسه درخواست پذیرش در ارتباط 
باشم؟2.چه طور میتونم اجازه Berufserlaubnisو Arbeitserlaubnis رو برای اخذ ویزا بگیرم؟من اینجا تو بلاروس با daad مشاوره کردم.گفتن من باید دوره تخصص رو تو بلاروس  که 2 سال هست بخونم. بعد 1 سال سابقه کاری داشته باشم زبانم در حد  c 2 باشه. بعد مئ توانم اقدام کنم.لطف کنین به من بگین این اطلاعات درست ؟ در غیر اینصورت من باید چه کار کنم؟ 
ایا من برای درخواست ویزا باید برگردم ایران یا که از بلاروس میشه اقدام کرد؟

[jennifer]

slam man emsal konkor daram reshte tajrobi badesh mikham biam alman pezeshki bkhunam chikar baiad anjam bdam?

[jalal]

sepasgozaram az ettelat khobetan

[ندا جاوید]

مطالب زیر بر گرفته از سایت آقای دکتر مسعود علمی می باشد.

نقل مطالب به هر شکل ( و البته لطفا حتما با ذكر منبع ) مجاز و بلکه مستحب [b]است.[/b]

                                                  ******************
نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم آذر 1389ساعت 16:14  توسط دکتر مسعود علمی

هدف از راه اندازي اين وبلاگ ارايه اطلاعات صحيح و به روز در خصوص تحصیل در کشورهای آلمان و اتریش به ویژه ورود به دوره های تخصص پزشكي یا دکترای تخصصی علوم پایه پزشکی و كمك به علاقمندان تحصیل و کار در این کشورها و راهنمایی و مشاورره رایگان و اطلاع رسانی به دوستان و همكاران عزيز است.

                                         **************

نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم فروردین 1390ساعت 19:4  توسط دکتر مسعود علمی

مژده و خبر مهم:

به دلیل درخواستهای مکرر هموطنان و همکاران از مدتها پیش

 ارائه سرویس های کامل واستاندارد توسط گروه ساکن آلمان جهت دوستان علاقمند به تحصیل در آلمان درهمهٔ مقطع‌ها و رشته‌های تحصیلی‌ از لیسانس تا فوق دکترا و همچنین همکاران پزشک علاقمند به اخذ تخصص و

کار در آلمان

در صورت تمایل به اقدام از طریق گروه مورد تایید ما،لطفاً درخواست خود را به این ایمیل ارسال فرمایید: drmasoudelmi@gmail.com

نوشته شده در  چهارشنبه هشتم تیر 1390ساعت 18:34  توسط دکتر مسعود علمی

توضیح: اسامی برخی پزشکان و  دلالان شیاد غیر مجاز که مدعی اخذ پذیرش از آلمان هستند را نیز میتوانید در این لیست بیابید.

۱- دکتر مسعود علمی

۲-[b][b]سفیر گلوبال یا سفیر دانش آسیا[/b]
[/b]
۳- ایران ایندیا
۴-[b][b]موسسه کنسرواتور[/b]
[/b]
۵-[b][b][b][b][b][b]شرکت خدماتی پرسپولیس,[/b][/b][/b][/b][/b][/b]شاپور کاظمی
[b]۶-موسسه فرزانگان[/b]
۷-[b][b] [b][b]آپولونیا کالج[/b][/b][/b]
[/b]
۸- موسسه MYC ENTRPRSES
9- رهنمون دانش آسیا
۱۰- قصر دانش
۱۱- سپیده ستاره فدک
۱۲-دخایی- معظمی
۱۳- دروازه طلایی آسیا
۱۴-  شرکت مهاجرتی کیش

                                   ****************************
نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم آذر 1389ساعت 9:0  توسط دکتر مسعود علمی

تو
خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل (دکتر مسعود علمی)