گرما زدگی

[rezat]

گرمای زیاد موجب اتساع عروق محیطی ، افزایش محصول قلب و عرق زیاد می گردد . در چنین وضعی اگر فرد به حالت ایستاده و بی حرکت باقی بماند ممکن است دچار سنکوب شود اما قعالیت عضلانی معمولا ار بروز سنکوپ جلوگیری می نماید .
اتلاف مایعات بدن از راه عرق هنگام کار شدید درر هوای گرم ممکن است به 3 تا 4 لیتر در ساعت برسد و مقدار نمک این نوع تعریق در هوای گرم می تواند به 0.2 تا 0.5 در صد افزایش یابد .

سازگاری با محیط ظرف 8تا 10 روز زندگی در هوای گرم حاصل می شود لیکن در افراد سازگار شده نیز خستگی زیاد ، عفونت شدید ، مسمویت الکل ، مصرف دارو های شبیه بلادون ، کم آبی بدن ، نرسیدن نمک کافی یا کالری لازه به بدن عواملی هستند که در هوای گرم موجب ناراحتی می شوند . افراد چاق حساسیت بیشتری به گرمای مداوم دارند .
بروز اختلالات روانی ممکن اسست مربوط وبه نارسائی گردش خون یا نارسائی در مکانیسم تعریق باشد . قطع عرق نیز می تواند نشانه کولاپس یا گرمازدگی شدید
باشد .

چهار عارضه ناشی از گرمای محیطی عبارت است : سنکوپ ناشی از گرما ، کرامپ های ناشی از گرما ، Exhaustion ، Heat Stroke .

پیش گیری : دوری از هوای گرم ، مصرف آب و نمک کافی ( آب حاوی ییک در هزار نمک ) ، فعالیت تدریجی تا زمان عادت به گرما ، لباس گشاد و نفوذپذیر به آب ، تغذیه خوب و اجتنااب از الکل ، خستگی و عفونت از جمله تدابیر پیشگیری است .

Heat Syncop
این سنکوپ زمانی عارض می شود که فرد در گرمای شدید مضغول فعالیت بدنی باشد . حالت سنکوپ ناگهانی و به صورت یک غش ساده است . پوست بیمار سردو مرطوب و نبض او ضعیف است و فشار خون به صورت زودگذر سقوط می کند .
به طور معمول با استراحت در وضع خواببده و هوای خنک تجویز مایعات سرد از راه دهان بیمار بهبود می یابد.

Heat Cramps
کرامپ عضلانی ناشی از گرما د درجه اول به علت کم شدن نمک بدن است . اسپاسم های دردناک در عضلات ارادی شکم و اندام ها ضاهر می شود . پوست سرد و مرطوب است و پرش های عضلانی ممکن است وجود داشته باشد . حرارت بدن طبیعی یا اندکی زیاد تر از معمول و یافته های آزمایشگاهی شامل تغلیظ خون و کاهش سدیم سرم خون است .

تجویز 1 گرم کلرور سدیم به فواصل هر 30 تا 60 دقیقه همراه با مقادیر زیاد آب یا تجویز سرم نمکی از راه دهان یا ورید معمولا به سرعت موجب بهبود می شود . بیمار را باید در محل سردی قرار داد و عضلات آسیب دیده را به ملامیمت ماساژ داد . بسته به شدت حمله 1 تا 3 روز استراحت برای بیمار لازم است .

Heat Exhaustion
این عارضه واکنشی سیستمیک این که در اثر مجاورت طولانی مدت با گرما به وجود می آید و علت آن کاهش سدیم بدن ، کم آبی بدن و یا مجموعه هر دو است .
درمواردی که علت عارضه بیشتر کم آبی بدن باشد ، بیمار از عطش شدید شکایت دارد و دچار حالت ضعف شدید و علائم اختلال مراکز عصبی از قبیل عدم تطابق حرکات عضلانی ، پسیکوز ، هیپرترمی ، هذیان بروز کند ممکن است بیمار سریعا به سوی Heat Stroke سیر می نماید .
افرادی که به گرما عادت ندارند بیشتر در اثر کم شدن نمک بدن دچار این عارضه می شوند به این صورت که با مصرف آب زیاد ( بدون مصرف نمک ) جای عرق فراوان را پر می کنند .

شکایت بیمار از کرامپ های عضلانی است لیکن همراه این کرامپ های ضعف شدید ، تهوع ، استفراغ و اسهال نیز وجود دارد . بیمار عطش زیاد ندارد و تجویز ب تنها بدون نمک ممکن است وضع او را وخیم تر کند .رنگ پوست پریده و تاکیکاردی و کاهش فشار خون مشهود است ، حرارت بدن معمولا طبیعی است و میزان نمک سرم خون پایین است .

درمان اولیه شامل قرار دادن بیمار در مکان خنک و تجویز آب سرد و نوشابه ها و آب های میوه های نمک دار یا قرص های نمک در حد نیاز بیمار برای جبران آب و نمک از دست رفته است . هرگاه بیمار قادر به مصرف مایعات از راه دهان نباشد از تزریق محلول نمک یا سرم ایزوتونیک قندی استفاده می شود .

گرمازذگی شدید
این نوع گرمازدگی یک فوریت طبی اس که با از دادن ناگهانی مشاعر و نارسایی مرکز تنظیم حرارت به صورت تب شدید و قطع تعریق مشخص می شود . علت آن مجاورت طولانی با گرمای فوق العاده یا انجام کار طاقت فرسا در شرایط گرمای شدید است با این وجود در افراد پیر و نا توان یا حساس ، گرمای نه چندان شدید
هم می تواند عامل عارضه باشد .

در جوانان گرمازدگی ناشی از کار و فعالیت با افزایش برون ده قلب و کاهش مقاومت محیطی همراه است تا گرمای زیاد دفع شود لیکن در افراد مسن به علتی نا معلوم برون ده قلب کم و مقاومت محیطی زیاد می شود .
بیماری های قلب و عروق ، الکلیسم ، چاقی ، بیماری های تب دار قبلی و ضعف عمومی از عوامل مساعد کننده به شمار می رود .
دیئورتیک ، آرام بخش ها و آنتی کولینرژیک ها هم می توانند در بروز عارضه مشارکت داشته باشند . افزایش فوق العاده حرارت بدن ممکن است مستقیما موجب آسیب نسوج بدن و دابدومیولییز گردد . مرگ بیمار در اثر تخریب نسجی مغز ، قلب و عروق ، کبد و کلیه رخ می دهد .

گاهی اوقات در ابتدای امر سر درد ، گیجی ، تهوع ، کنفزیون ، تشنج و اختلالات بینایی ظاهر می شود که تدریجا به اغما منتهی می گردد . پوست بیمار گرم ، بر افروخته و معمولا خشک است . نبض قوی و فوق العاده سریع است . فشار خون در ابتدا اندکی زیاد و سپس به پاییئ تر از حد طبیعی سقوط می کند . حرارت رکتوم ممکن است حدود 43 درجه سانتی گراد برسد . تهویه شدید در ابتدا ممکن است باعث الکالوز تنفسی گردد لیکن اکثر اوقات متعاقب آن اسیدوز متابولیک ظاهر می شود .
درمان در درجه اول متوجه کاهش حرارت بدن است ، به عنوان اولین اقدام بیمار را باید در مکانی سایه و خنک قرار داد و کلیه لباس های او را خارج کرد . سرتاسر بدن بیمار را آب می پاشند یا الکل می مالند و آنگاه در برابر بادبزن برقی قرار می دهند و یا در اولین فرصت ممکن بدن بیمار را در یک وان آب سرد قرار می دهند یا از حوله مرطوب سرد یا کیسه یخ استفاده می نمایند . پس از آنکه حرارت رکتوم به 39 درجه نتزل کرد نباید در پایین آوردن حرارت سرعت زیاد به کار برد منتها لازم است درجه حرارت به طور مرتب کنترل شود.

تزریق 25 تا 50 میلی گرم کلرپرومازین از راه عضلانی در صورت نیاز یرای لرز و هذیان گویی و قابل تحمل کردن درمان با آب سسرد برای بیماری که به هوش باشد مفید واقع می شود .

راه تنفس را باید حفظ کرد و اکسیژن با غلظت زیاد تجویز نمود تا با هیپوکسی مقابله شود و هرگاه فشار اکسیژن شریانی پایین تر از 65 میلی متر جیوه باشد لوله گذاری در تراشه معمولا ضروری خواهد بود.